Murale nawiązujące do lokalnych tradycji, zlokalizowane na przystankach autobusowych przy drodze woj. nr 481 autorstwa grupy KruK z Pabianic.

Klonowa aleja nazwana Aleją Absolwentów w 2004 roku z okazji 80-lecia powstania Zespołu Szkół Centrum Kształcenia Rolniczego w Sędziejowicach.

Dwanaście dębów posadzonych w ramach społecznego programu „Katyń… ocalić od zapomnienia” dla uhonorowania policjantów związanych z ziemią łaską, ofiar zbrodni katyńskiej.

Aleja kilkunastu zabytkowych lip drobnolistnych rozciągniętych wzdłuż drogi wojewódzkiej nr 483. Pnie poszczególnych drzew osiągnęły wymiar pond 400 centymetrów w obwodzie.

Drewniane, parterowe domy budowane w czasie II wojny światowej dla niemieckich kolonistów z Besarabii. Wznoszone według ujednoliconego planu, z mieszkalnym poddaszem.

Poniemiecki murowany budynek z 1920 roku, zaadaptowany w 1955 roku na szkołę podstawową.

Schron bojowy nr 16, jeden z trzech schronów na linii Widawy opatrzony odciśniętą nazwą. Bunkier „Grom” z linii obrony Święte Łęki – Faustynów.

Ewangelicki cmentarz w Pawłowej zlokalizowany w leśnym zagajniku, nieopodal zabudowań. Założony prawdopodobnie na przełomie XIX i XX wieku.

Cmentarz ewangelicki zlokalizowany pomiędzy wsią Pożdżenice, a Kolonią Pożdżenice, data powstania nieznana. Na jego terenie zachowane nagrobki z polskimi, czeskimi i niemieckimi napisami.

XIX-wieczne miejsce pochówku chrześcijan niekatolików z Zelowa i okolic, głównie zelowskich Czechów.

Cmentarz z pierwszej połowy XX wieku, położony w północnej części miasta pomiędzy cmentarzem ewangelicko-reformowanym, a dawnym cmentarzem żydowskim.

Cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej. Na terenie nekropolii spoczywają żołnierze 5. Armii rosyjskiej gen. Plehwego i 9. Armii niemieckiej gen. Mackensena polegli w „Bitwie Łódzkiej".

Mogiły żołnierzy armii austro-węgierskiej, niemieckiej i rosyjskiej biorących udział w walkach na terenie województwa łódzkiego w okresie listopada i grudnia 1914 roku.

Największa nekropolia na terenie dawnego woj. sieradzkiego z okresu Wielkiej Wojny. Zmarli żołnierze armii niemieckiej i rosyjskiej uczestniczący w walkach toczonych w ramach "Bitwy o Łódź".

Cmentarz żydowski zlokalizowany na terenie wsi Podłaszcze pochodzący z początku XIX wieku. Na cmentarzu zachowało się sto nagrobków z czytelnymi napisami na macewach.

Neogotycka budowla pochodząca z początku XX wieku, autorstwa architekta Andrzeja Karpińskiego. Dawna siedziba magistratu miasta.

Budynek międzywojennego szpitala żydowskiego, miejsce mordu dokonanego na żydowskich pacjentach 24 sierpnia 1942 roku.

Pierwszy w Polsce ekologiczny dom przykryty ziemią – nowoczesna ziemianka z amfiteatrem na dachu. Projekt autorstwa Zdzisława Bolanowskiego, artysty plastyka, absolwenta łódzkiej ASP.

Dom artysty trębacza, kompozytora muzyki filmowej i teatralnej, aranżera i pedagoga, który w każdej z tych dziedzin był fachowcem najwyższej próby.

Rabin tomaszowski i sochaczewski, propagator chasydyzmu, oznaczony honorowym tytułem gaona za nadzwyczajną biegłość interpretacji Talmudu. Zmarł w getcie warszawskim 17 listopada 1942 roku.

Dom Idela Singera, felczera, zarządcy łaskiego szpitala żydowskiego, prezesa Związku Zawodowego Rzemieślników Żydów w Łasku. Jeden z siedemdziesięciu łaskich Żydów, który przetrwał Holokaust

Zabudowa z charakterystycznym typem budynku o poddaszu wysuniętym na wspornikowych belkach.

Drewniana zabudowa w stylu modernistycznym i wiejskim z pierwszej poł. XX w., w północnej i płd.-wsch. części Kolumny, w układzie przestrzennym autorstwa architekta Antoniego Jawornickiego

Zabytkowe drewniaki służące jako ośrodek przysposobienia dziewcząt pochodzenia niemieckiego w czasie II wojny światowej.

Czynny młyn wodny o konstrukcji drewnianej pochodzący z początku XX wieku, napędzany elektrycznie od 1957 roku.

Stacje Drogi Krzyżowej rzeźbione w murze kościoła rzymskokatolickiego - parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego.

Budynek dworca z 1908 roku oraz wieża ciśnień z 1902 roku wraz z zabudowaniami w zespole stacji kolejowej wpisane do rejestru zabytków.

Magistrala węglowa wybudowana w latach 1926-1933 projektu polskiego inżyniera Józefa Nowkuńskiego, zelektryfikowana w latach 1965-1969.

Klasycystyczna murowana budowla z 1856 roku, należąca w ówczesnych czasach do rodziny Fiszerów- ostatnich właścicieli młyna, przed jego upaństwowieniem.

Neoklasycystyczna murowana, parterowa budowla z pierwszej połowy XIX wieku otoczona pomnikowymi okazami dębów i lip drobnolistnych.

Zabytkowy dwór Ernesta Szmellera, spadkobiercy łódzkiej farbiarni.

Relikt zespołu dworsko-folwarczno-parkowego z XIX-XX wieku. Budynek dworu oparty na planie litery „T”, murowany, podpiwniczony. W obiektach przemysłowych mieściły się krochmalnia i gorzelnia

Neoklasycystyczna murowana budowla na planie prostokąta, wzniesiona około 1830 roku przez rodzinę Słodkowskich.

Dworek wzniesiony w 1825 roku, modrzewiowy o konstrukcji zrębowej, w połowie z drewna, w połowie z cegły, z charakterystycznym, łamanym polskim dachem.

Zabytkowa dzwonnica z początku XVII wieku wystawiona z fundacji Kacpra Puczka i Anny z Sarnowa. Sięga wysokości dwudziestu metrów, posiada trzy dzwony: Marię, Jana i Stanisława.

Dzwony pochodzące z okresu po II wojnie światowej, zastąpiły dzwony skradzione przez okupanta w latach dwudziestych XX w.

100-letni dąb szypułkowy, pomnik przyrody o wysokości 19 metrów i obwodzie 310 cm, nazwany na cześć założyciela dzielnicy Kolumna – Janusza Szweycera.

Pamiątkowa tablica ku czci Edmunda Taczanowskiego, polskiego generała, dowódcy powstańczego i naczelnika wojennego województwa kaliskiego w powstaniu styczniowym od maja do 14 września 1863.

Dąb poświęcony pamięci nadkom. Roberta Henryka Żychowskiego, odznaczonego Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi i Odznaką Obrońcy Lwowa, zamordowanego w siedzibie NKWD w Kalininie.

Dąb poświęcony pamięci podkomisarza Ignacego Bartuzela, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej, żołnierza 2. pułku artylerii polowej z Kielc. Osadzonego w obozie NKWD w Ostaszkowie.

Dąb poświęcony pamięci porucznika Zygmunta Królika, osadzonego w niewoli sowieckiej, zamordowanego w Charkowie w 1940 roku strzałem w tył głowy.

Gorzelnia z początku XX wieku. Aleja grabowa i pomnikowe dęby pozostałe po dawnym założeniu dworskim.

Mogiła twórcy Polskiej Organizacji Wojskowej w Zelowie, współtwórcy Cechu Rzeźników i Wędliniarzy, odznaczonego Krzyżem Polskiej Organizacji Wojskowej.

Grób Augusta Kożuchowskiego, radcy Towarzystwa Kredytu Ziemskiego w Piotrkowie, właściciela dóbr Kamostek zmarłego w 1892 roku.

Mogiła polskiego lekarza - „ojca polskiej chirurgii”, profesora okulistyki w Warszawie i dyrektora tamtejszej kliniki.

Mogiła szlachcica i ziemianina Janusza Szweycera, założyciela miasta ogrodu Kolumna, właściciela dóbr miasta Łask, członka Rady Stanu, Radcy Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.

Mogiła geografa, geologa, jednego z najlepszych polskich paleontologów. Pracownika naukowego UŁ, Instytutu Ekologii PAN, dyrektora Instytutu Geografii na Uniwersytecie Śląskim.

Grób pułkownika piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, w 1966 mianowanego generałem brygady przez Prezydenta RP na uchodźstwie.

Mogiła generała-majora wojsk koronnych, generała-adiutanta króla, konfederata barskiego, posła sieradzkiego na Sejm Rozbiorowy 1773-1775.

Secesyjna rzeźba przedstawiająca Maryję pod krzyżem, ustawiona na grobie Józefy Rybarkiewicz zmarłej w wieku 14 lat.

Symboliczna mogiła Krystyny i Stanisława Bujnowskich rozstrzelanych przez niemieckich zbrodniarzy w marcu 1942 roku podczas tzw. "Egzekucji 100" w Zgierzu.

Rodzinny grobowiec Leopoldów, właścicieli wsi Kwiatkowice w XIX wieku.

Mogiła ostatniego i jedynego rektora Akademii Widawskiej, doktora filozofii Michała Płaczkowskiego, zmarłego 17 września 1769 roku.

Mogiła żołnierza 2 Dywizji Piechoty Legionów, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej. Tomasz Słomian poległ w kampanii wrześniowej 3 września 1939 roku.

Mogiła malarza, grafika, scenografa i reżysera teatralnego. Założyciela Eksperymentalnego Teatru Scenografii oraz Teatru 13 Rzędów.

Mogiła polskiej poetki i patriotki, sanitariuszki w pociągach sanitarnych i działaczki w Wojskowej Służbie Kobiet AK „Jodła”. Odznaczona Krzyżem za udział w Wojnie 1918–1921.

Mogiła żołnierza Polskiej Organizacji Wojskowej, naczelnika Ochotniczej Straży Pożarnej, wójta Zelowa.

Nagrobek weterana powstania 1863 roku, księdza Stanisława Rutkiewicza, pełniącego funkcję proboszcza parafii Buczek. Grobowiec zlokalizowany przy głównej alei cmentarza.

Grób por. obs. Jana Kazimierza Lekszyckiego oraz kpr. strz. rtg. Władysława Wojdata z Eskadry Bombowej 1. Pułku Lotniczego w Warszawie poległych 4.09.1939 r. w starciu z niemieckim myśliwcem

Rodzinny grobowiec Gąsiorowskich, twórców Rady Opiekuńczej, domu opieki dla osób starszych, Zelowskiego Towarzystwa Miłośników Sztuki, właścicieli browaru i elektrowni.

Grobowiec rodziny Sulimierskich, właścicieli majątku Brzeski.

Mogiła ostatniego gwardiana oo. Bernardynów w Widawie, przebywającego w zakonie przez 50 lat.

Mogiła załogi samolotu bombowego PZL P. 37 B Łoś nr 72.43 z 212. Eskadry Bombowej, zestrzelonego nad Ślądkowicami 4 września 1939 roku.

Zbiorowa mogiła lotników 212. Eskadry Bombowej - por. Bykowskiego, kpr. Zimmermanna i kpr. Gargola, zestrzelonych przez niemieckiego myśliwca 4 września 1939 roku we wsi Patok.

Mogiła żołnierzy WP z 4 Pułku Piechoty Legionów z Kielc, 2 Dywizji Piechoty Leg. Armii „Łódź” poległych we wrześniu 1939 roku.

Użytek ekologiczny utworzony w 1993 roku, w gminie Widawa, o powierzchni 0,99 ha. Ciekawy przykład działalności lodowca na tym terenie w postaci pagórka kemowego.

Zabytkowa XIX-wieczna kamienica należąca przed wojną do Żyda Mandela, z jedyną zachowaną w regionie sieradzkim kuczką.

Płaskorzeźby wykonane z piaskowca, autorstwa Pana Grzegorza Groblewskiego, przedstawiające zmiany wizerunku polskiego godła na przestrzeni wieków.

Kamienny obelisk w hołdzie dla przodków Widawy odsłonięty z okazji 600-lecia Widawy, zlokalizowany na Starym Rynku w Widawie.

Kamienny obelisk upamiętniający miejsce cerkwi prawosławnej pw. Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy. Obok pamiątkowe popiersie Józefa Piłsudskiego, honorowego obywatela Łasku od 1929 r.

Kamienny obelisk upamiętniający datę pierwszej wzmianki o Sędziejowicach w Bulli Gnieźnieńskiej.

Zabytkowa kaplica Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Tążewach wybudowana z kamienia w 1876 roku.

Kaplica św. Floriana w Hucie Dłutowskiej - początek budowy w 1988 r., poświęcenia dokonał abp Janusz Bolonek w 1994 roku.

Kaplica zlokalizowana na cmentarzu grzebalnym wybudowana w 1827 roku przez Salomeę Sicińską za pieniądze pozostawione przez nieznanego oficera napoleońskiego idącego na wojnę w 1812 r.

Rzymskokatolicka kaplica zlokalizowana w centralnej części widawskiego cmentarza. Murowana budowla wzniesiona w 1893 roku.

Murowana kapliczka odbudowana po II wojnie światowej, odrestaurowana w 2005 roku za sprawą mieszkańców wsi Brzeski.

Murowana kapliczka przed pniem wielokrotnie trafianym przez pioruny. Zastąpiła pierwotną kapliczkę, ocalałą z każdego pożaru trawiącego drzewo, przeniesioną do kościoła w Kwiatkowicach.

XIX-wieczna murowana kapliczka, najstarsza zlokalizowana w rejonie Marzenina i Woli Marzeńskiej.

Kapliczka z drewnianą, polichromowaną figurą św. Jana Nepomucena usytuowana w murze kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego i klasztoru Bernardynów

Dęby posadzone dla uczczenia 70. rocznicy wydarzeń katyńskich i polskich jeńców wojennych zamordowanych przez NKWD w Katyniu, Twerze i Charkowie.

Budowla poch. z XVII w., budynek piętrowy, na planie czworoboku, z wirydarzem pośrodku, w większości pomieszczeń sklepienia kolebkowe z lunetami. Obecnie mieści się tu muzeum parafialne.

Kurhan wpisany do rejestru zabytków, zwany przez mieszkańców również „kościółkiem”. Prawdopodobne miejsce pochówku zmarłych w wyniku epidemii nawiedzających Widawę, w XVIII i XIX wieku.

Zbór Kościoła Chrześcijan Baptystów powstały za sprawą Karola Jersaka, pierwszego słowiańskiego pastora zboru Baptystów Królestwa Polskiego. Budowę kaplicy zakończono w 1896 roku.

Murowana budowla o eklektycznej architekturze wzniesiona na planie prostokąta w latach 30. XX wieku.

Monumentalna budowla o klasycystycznym wystroju wzniesiona w latach 1821 - 1825 według projektu architekta Jana Zille. Zbudowana na planie prostokąta z kwadratową, węższą od korpusu wieżą.

Murowana budowla trzynawowa w stylu neobarokowym z XX wieku projektu inżyniera Sawickiego.

Drewniana, jednonawowa budowla na planie prostokąta, pochodząca z przełomu XVIII i XIX wieku.

Późnobarokowa modrzewiowa budowla wzniesiona w 1795 roku na planie krzyża. Jeden z najstarszych kościołów w okolicy.

Barokowa budowla z początku XVII wieku, z pułapem i belkowaniem modrzewiowym. Wystrój wnętrza wczesnobarokowy.

Jednonawowa, modernistyczna budowla murowana, wzniesiona w latach 1931–1933. Budowniczym świątyni był proboszcz zelowski ks. Jan Grodkiewicz.

Projekt autorstwa łódzkiego architekta Stefana Derkowskiego to trzynawowa budowla w zmodernizowanym stylu neoromańskim.

Zabytkowa modrzewiowa budowla wzniesiona w 1796 roku z fundacji Celestyna Gorczyckiego. Kościół z barokowym szczytem, orientowany, jednonawowy, konstrukcji zrębowej.

Późnogotycki zabytkowy kościół wybudowany w 1525 roku, przebudowany po pożarze w 1749 roku. Siedziba Łaskiej Kapituły Kolegiackiej.

Zabytkowa klasycystyczna budowla wzniesiona w latach 1370-1372 wraz z wyposażeniem pochodzącym głównie z XVII i XVIII wieku, posiada malowidła ścienne datowane na drugą połowę XV wieku.

Zabytkowa modrzewiowa budowla konstrukcji zrębowej pochodząca z XVII wieku. Obecnie użytkowana przez Parafię Wojskową w Łasku.

Murowana budowla wzniesiona pod koniec XX wieku, poświęcona w 1999 roku, konsekrowana rok później przez arcybiskupa Władysława Ziółka.

Murowana budowla z początku XXI wieku. Projektu architektów Pawła Marciniaka i Dariusza Witasiaka. Pierwsza msza święta odbyła się w październiku 2009 roku.

Zabytkowa drewniana budowla o konstrukcji zrębowej, pochodząca z drugiej połowy XVIII wieku. Materiałem budulcowym był modrzew. Wokół kościoła rosną zabytkowe lipy.

Murowana jednonawowa budowla wzniesiona w drugiej połowie XIX wieku.

Neogotycka, murowana budowla jednonawowa z pierwszej połowy XX wieku.

Jednonawowa budowla wzniesiona w 1846 roku, nieposiadająca konkretnego stylu. Do wyposażenia wnętrza kościoła należy ciekawy ołtarz główny z obrazem św. Marcina wykonany na początku XIX w.

Murowana budowla w stylu neogotyckim pochodząca z XIX wieku, autorstwa projektu architekta Kornelego Szrettera.

Zabytkowa budowla drewniana o charakterze zrębowym wzniesiona w drugiej połowie XVIII wieku z fundacji miecznika sieradzkiego Zygmunta Dobka. We wnętrzu eklektyczny ołtarz główny z 1878 r.

Ceglana budowla wpisująca się w nurt neogotyku nadwiślańskiego, wzniesiona w latach 1894-1902, autorstwa architekta Kornelego Szrettera.

Murowana budowla w kształcie ośmioboku wzniesiona w latach 80. XX wieku według projektu architekta Mirosława Rybaka.

Późnogotycka budowla wzniesiona około XV-XVI w. Kościół zawierający część świątyni łączącej cechy architektury romańskiej i gotyckiej, rozbudowany w okresach późniejszych.

Barokowa budowla wzniesiona w latach 1678–1709, orientowana, jednonawowa, o węższym, zamkniętym półkoliście prezbiterium.

Zabytkowa drewniana budowla wzniesiona w latach 1776-1779 projektu ks. Sebastiana Alojzego Sierakowskiego. Zbudowana na planie krzyża łacińskiego, orientowana względem stron świata.

Pomnik Powstańców z oddziału płk. Edmunda Calliera, zlokalizowany na niewielkim wzgórzu. W lipcu 1863 roku stoczyli w tym miejscu walkę z wojskami rosyjskimi.

Metalowy, ażurowy krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa fundacji rodziny Kurasiewiczów z 1897 roku.

Zbiorowa mogiła polskich żołnierzy z 72. Pułku Piechoty i 28. Dywizji Piechoty poległych w walce z niemieckim najeźdźcą w bitwie o Józefów, Patoki, Rogoźno we wrześniu 1939 roku.

Baza edukacyjna utworzona na terenie o powierzchni 2309 m2. Całkowita powierzchnia nasadzeń wynosi 540 m2. Na terenie zaprojektowano dwa typy nawierzchni dla ruchu pieszego.

Lipa o wymiarze 6 metrów w obwodzie, rosnąca przy drodze we wsi Drzewociny.

Mural o powierzchni 160 m2 przedstawiający charakterystyczne dla Łasku samoloty F-16 oraz Mig 21 autorstwa Adama Wirskiego.

Mural z ludowym motywem autorstwa Adama Wirskiego – artysty pochodzącego z Pabianic. Zdobi budynek siedziby Koła Gospodyń Wiejskich Wadlew.

Zbiorowa mogiła powstańców ze zgrupowania generała Edmunda Taczanowskiego poległych w bitwie stoczonej z wojskami rosyjskimi w Sędziejowicach dnia 26 sierpnia 1863 roku.

Zbiorowa mogiła żołnierzy polskich 72. pułku piechoty z Radomia im. płk. Dionizego Czachowskiego 28. dywizji piechoty Armii "Łódź" poległych w bitwie pod Chechłem.

Mural autorstwa pabianickiego artysty KruK Maluje, Adama Wirskiego, zlokalizowany na bocznej ścianie budynku OSP Pruszków.

Mural przedstawiający jedną z największych i najkrwawszych bitew I Wojny Światowej na froncie wschodnim – Operację Łódź 1914. Autor – Adam „KruK” Wirski.

Mural upamiętniający Bitwę pod Sędziejowicami stoczoną 26 sierpnia 1863 roku, projektu Gminnej Biblioteki Publicznej autorstwa artysty Adama Wirskiego – KruK Maluje.

Mural autorstwa pabianickiego artysty Adama Wirskiego przedstawiający mężczyznę i kobietę w strojach ludowych, zlokalizowany na przystanku autobusowym w Brodach, w gminie Sędziejowice.

Mural przedstawiający punkty znaczące i charakterystyczne dla Marzenina autorstwa artysty Adama Wirskiego z grupy KruK Maluje.

Obraz ukazujący bohaterów pochodzących z gminy Zelów, którzy zapisali się na kartach historii, czyli postać Adolfa Przepiórkowskiego, Mieczysława Fiedlera, Pawła Wondraczka oraz Jana Nowaka.

Placówka oferuje 8 sal wystawowych, zlokalizowanych na parterze i na piętrze zabytkowej kamienicy. Ma charakter regionalny, wszystkie eksponaty dotyczą historii oraz kultury ziemi łaskiej.

Zabytkowy murowany młyn motorowy pochodzący z lat dwudziestych XX wieku, budowla dwupiętrowa, wystawiona na rzucie lite­ry L.

Młyn wodny, zbożowy, drewniany Fraszka w Faustynowie prezentuje wybitne wartości historyczne, techniczne i krajobrazowe. Wpisany do rejestru zabytków Gminy Zelów.

Najstarszy zachowany drewniany młyn na rzece Grabi wybudowany prawdopodobnie w latach 60. XIX wieku. Zelektryfikowany w 1918 roku. Nieczynny od lat 70. XX wieku.

Murowany młyn z drewnianym szczytem wybudowany w 1947 roku. Budynek trzykondygnacyjny. W środku wciąż możemy zobaczyć urządzenia do produkcji mąki.

Zabytkowy drewniany młyn wodno-elektryczny nad Grabią wybudowany pod koniec XIX wieku. Obecnie użytkowany jako tartak.

Pozostałości po młynie wodnym wybudowanym w latach 1914-1917. Po pożarze w 2018 roku ocalały jedynie fundamenty i zgliszcza konstrukcji drewnianej.

Młyn wodny pochodzący z przełomu XIX i XX wieku, budowla o konstrukcji drewniano-murowanej. Działalność młyna zakończona w 1960 roku.

Młyn wodny pochodzący z lat dwudziestych XX w. Drewniany budynek z dwuspadowym dachem, obok odbudowana z białej cegły turbinownia, przekształcona przez obecnego właściciela w elektrownię.

Zabytkowy zespół młyński, którego ostatnim właścicielem była rodzina Fiszerów. W młynie funkcjonuje muzeum im. Jana Radgowskiego.

Budynek w stylu dworkowym z 1928 roku stanowi siedzibę Nadleśnictwa Kolumna. Izba Pamięci wewnątrz budynku zawiera eksponaty związane z gospodarką leśną, historią Nadleśnictwa i łowiectwem.

Na terenie nekropolii spoczęli niemieccy żołnierze polegli w starciu z wojskami rosyjskimi, w tzw. bitwie pod Zamościem jesienią 1914 roku.

Miejsce konserwacji, przechowywania i ekspozycji wszelkich śladów kultury duchowej i materialnej Braci Czeskich zlokalizowane na poddaszu kościoła ewangelicko – reformowanego.

Krucyfiks przedstawiający realistyczną figurę ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa.

Pozostałość niemieckiego radaru naziemnego Würzburg z II wojny światowej. Stację obsadzała 22. mittlere Flugmelde-Leit-Kompanie wchodząca w skład Luftnachrichten-Regiment 229.

Bunkier pięcioosobowy, tradytor dwustrzelnicowy, pozostałość po linii obronnej z roku 1939 i niezrealizowanego w całości planu ufortyfikowania okolicy.

Jeden z pięciu bunkrów znajdujący się w okolicy Grabna. Pozostałości linii obronnej z roku 1939 i niezrealizowanego w całości planu ufortyfikowania okolicy.

Jeden z 46 schronów żelbetowych wybudowanych w ramach niezrealizowanego planu ufortyfikowania okolicy. Pięć z serii bunkrów zlokalizowanych jest w okolicy Grabna.

Pozostałości linii obronnej z roku 1939 i niezrealizowanego w całości planu ufortyfikowania tej okolicy.

Jeden z pięciu bunkrów żelbetowych znajdujących się w okolicy Grabna, pozostałość linii obronnej z 1939 roku i niezrealizowanego w całości planu ufortyfikowania tej okolicy.

Pomnik autorstwa Zbigniewa i Krystyny Dudek z 2009 roku, wykonany z granitu i stali nierdzewnej. Upamiętnia zwycięstwo nad Wehrmachtem.

Granitowa rzeźba autorstwa Jerzego Bałandy. Postać polskiego papieża Jana Pawła II została wykuta z pięciotonowego bloku i przedstawia naturalne wymiary (178 cm).

Pomnik Jana Łaskiego, kanclerza koronnego i prymasa Polski, wykonany z brązu, autorstwa polskiego rzeźbiarza, profesora ASP w Krakowie, dr. hab. Karola Badyny.

Kamienny obelisk otoczony osiemnastoma dębami posadzonymi dla uhonorowania oficerów związanych służbą z ziemią łódzką.

Pomnik wystawiony z okazji obchodów Zbrodni Katyńskiej, upamiętniający dziewięć ofiar związanych z gminą Zelów, którzy zginęli w trakcie tamtych tragicznych wydarzeń.

Symbol pamięci dramatycznych wydarzeń po ataku Niemiec na Polskę i miejsce pamięci po wojennym zakładzie karnym zlokalizowanym na terenie zakładów.

Pomnik ku czci ofiar pomordowanych w 1940 roku, w obozach na terenie Związku Radzieckiego, zlokalizowany na terenie cmentarza parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Łasku.

Pomnik wystawiony w hołdzie dla Powstańców Styczniowych 1863 roku. Pomnik powstał w 1983 roku z inicjatywy dłutowskiego społeczeństwa.

Pomnik leśnika, dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi oraz twórcy i pierwszego dyrektora Zakładu Informatyki Lasów Państwowych. Odznaczonego Złotym Krzyżem Zasługi.

Pomnik wystawiony w hołdzie Tadeuszowi Kościuszce i bohaterom narodowym z okazji 600-lecia Parafii w Widawie.

Obelisk z drugiej połowy XX wieku, replika pomnika z roku 1924, sfinansowanego z datków pochodzących od mieszkańców.

Kamienny obelisk wystawiony z okazji czterdziestolecia powstania harcerstwa w Kolumnie.

Pomnik ku czci Powstańców Styczniowych odsłonięty w 150. rocznicę powstania styczniowego.

Pomnik wystawiony ku czci Tadeusza Kościuszki w setną rocznicę śmierci.

Pomnik ku czci ppor. Piotra Ruszla, pilota 162. Eskadry Myśliwskiej. Omyłkowo zestrzelonego 2 września 1939 r. przez polskich żołnierzy z transportu poruszającego się szlakiem kolejowym.

Pamiątkowy obelisk w miejscu katastrofy samolotu PZL-37 "Łoś". Załoga samolotu poniosła śmierć w obronie ojczyzny 4 września 1939 roku.

Pomnik poświęcony pamięci czeskiego księdza ewangelickiego Jana Jelinka, który w trakcie II wojny światowej z narażeniem życia udzielał pomocy ludności prześladowanej przez sowietów.

Pomnik poświęcony ofiarom drugiej wojny światowej, zawierający nazwiska ofiar zbrodni niemieckich oraz miejsca kaźni mieszkańców Ziemi Dobrońskiej

Pomnik ku czci żołnierza Polskiej Organizacji Wojskowej i Wojska Polskiego w latach 1915–1921, nauczyciela i kierownika Szkoły Powszechnej w Dąbrowie Widawskiej.

Pomnik ku czci żołnierzy Armii „Łódź” poległych 3 i 4 września 1939 roku.

Pomnik ku czci podporucznika pilota Edwarda Kramarskiego zestrzelonego przez niemieckie messerschmitty 2 września 1939 roku.

Pomnik wystawiony ku czci poległych i zamordowanych mieszkańców gminy Dłutów w latach 1939-1945

Pomnik upamiętniający miejsce pokazowej egzekucji 17 września 1941 roku dokonanej przez stronę niemiecką, w trakcie której rozstrzelano dziewięciu Polaków.

Pomnik ku czci Żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego zastrzelonych we wsi Pawłów (gm. Szczerców) i pogrzebanych u podnóża tzw. Gór Dobrońskich.

Pomnik żołnierzy carskich poległych w starciu z oddziałami powstańczymi generała Edmunda Taczanowskiego w Sędziejowicach 26 sierpnia 1863 roku.

Zabytkowy starodrzew zlokalizowany na terenie kościoła pw. Świętego Jana Chrzciciela. Pomnikowe okazy drzew to m.in. lipa drobnolistna o krótkim pniu i wiąz szypułkowy.

Park o układzie kompozycyjnym, którego materiał podstawowy stanowią rośliny różnej wielkości: drzewa, krzewy, roślinność zielna. Obecnie znajduje się w nim ok. 50 gatunków drzew i krzewów.

Budynek fabryczny wybudowany na początku XX wieku za sprawą braci Busse. Znajdowały się w nim: przędzalnia, tkalnia, farbiarnia i magazyny.

Kilkusetletnie dęby szypułkowe objęte ochroną w formie pomników przyrody.

Płaskorzeźba przedstawiająca Matkę Bożą z Dzieciątkiem sprowadzona do Łasku w 1515 r. Autorstwo dzieła sztuki pochodzącego z końca XV w. przypisuje się włoskiemu artyście Andrei della Robbia

Pomnik – makieta w skali 1:1 zestrzelonego samolotu bombowego PZL – P 37B „Łoś” z 212 Eskadry Bombowej pomysłu kpt. Wojciecha Tomaszewskiego.

Rezerwat leśny o powierzchni 58,39 ha położony na osadach moreny dennej zlodowacenia Warty, zróżnicowany florystycznie. Na obszarze występuje jedenaście różnych zespołów roślinnych.

Rezerwat stepowy na terenie Parku Krajobrazowego Międzyrzecza Warty i Widawki. Zajmuje powierzchnię 1,54 ha. Stwierdzono tu występowanie 175 gatunków roślin naczyniowych i 6 gatunków mchów.

Torfowiskowy rezerwat przyrody o charakterze przejściowym (zasilanym wodą opadową i gruntową) oraz dobrze zachowanych biocenoz zespołów leśnych położony w pobliżu wsi Korzeń o pow. 34,93 ha.

Urokliwie miejsce w środku lasu, miejsce do wypoczynku przy dwóch stawach porośniętych roślinnością.

Ruiny dawnego dworu obronnego pochodzącego z XVI wieku, głównej siedziby Wężyków Widawskich.

Zabytkowy samolot TS-11 Iskra produkowany w latach 1963-1987 w WSK „PLZ Mielec” jako samolot szkolno-treningowy. Konstrukcja projektu zaprojektowana pod kierownictwem Tadeusza Sołtyka.

Skansen Militarny to własność prywatna, na której możemy oglądać ekspozycję sprzętu wojskowego. Znajdują się tu liczne amfibie, czołgi i inne pojazdy militarne.

Mini skansen maszyn i urządzeń rolniczych zlokalizowany na terenie należącym do Zespołu Szkół Rolniczych im. Władysława Grabskiego. W skansenie zgromadzono kilkadziesiąt maszyn rolniczych.

Stacja powstała z inicjatywy i środków Janusza Szweycera – założyciela dzielnicy Kolumna w 1927 roku.

Miejsce upamiętniające strzelnicę powstałą z inicjatywy łaskiego starosty Jana Wallasa w 1932.

Tablica poświęcona pamięci Eugeniusza Łady, urodzonemu w Łasku ułanowi Legionów Polskich poległemu w czasie szarży pod Rokitną 13 czerwca 1915 roku.

Tablica upamiętniająca Krzysztofa Surlita - polskiego piłkarza, wychowanka Klubu Włókniarz Zelów, występującego na pozycji pomocnika. Zawodnik m.in. Widzewa Łódź i Zawiszy Bydgoszcz.

Tablica pamięci poświęcona członkom rodu Łaskich, założycieli parku angielskiego o charakterze krajobrazowym z przełomu XVIII i XIX wieku.

Tablica poświęcona pamięci Włodzimierza Łuczyńskiego, zelowskiego lekarza „od wszelkich dolegliwości” i społecznika, współorganizatora pierwszego zelowskiego ośrodka zdrowia.

Pamiątkowa tablica poświęcona Zygmuntowi Jankowskiemu, chirurgowi i działaczowi społecznemu, dyrektorowi szpitala w Łasku. Padł ofiarą zbrodni zgierskiej w marcu 1942 roku.

Miejsce pamięci po ostatnim murowanym dworze wybudowanym w mieście w 1862 roku.

Tablica upamiętniająca bohaterski uczynek księdza Józefa Stanka, wikariusza parafii pw. M.B. Częstochowskiej, który stanął w obronie uczniów przed napaścią ówczesnego dyrektora szkoły.

Tablica upamiętniająca pilota instruktora podpułkownika Romana Iwanowa zmarłego 1 października 1980 roku w wyniku katastrofy samolotu MiG-21UM.

Pamiątkowa tablica poświęcona Światopełkowi Karpińskiemu, polskiemu poecie i satyrykowi urodzonemu w Łasku.

Kamienne tablice poświęcone pamięci m.in.: Zdzisława Walewskiego, Zygmunta Colonny - Walewskiego i Anigety z Tarnowskich – Walewskich oraz ks. Stefana Skowrońskiego.

Tężnia solankowa zlokalizowana w centralnym punkcie rynku. Konstrukcja przybrała kształt truskawki o wysokości 4,5 metra.

Śródleśne bagno o powierzchni 6,12 ha, zlokalizowane w pobliżu rzeki Pisi, wśród lasów otaczających wieś Poleszyn. Uznane za pomnik przyrody w 1998 roku.

Zabytkowy zbiornik powstał najprawdopodobniej na przełomie lat 20. i 30. XX wieku. Budowla wzniesiona z cegieł pochodzących z rozbiórki starego dworca kolejowego w Łasku.

Willa pochodząca z początku XX wieku, wybudowana za sprawą braci Busse w stylu modernizmu niemieckiego.

Zabytkowe nagrobki pochodzące z końca XIX wieku zlokalizowane na terenie dawnego przykościelnego cmentarza.

Zespół przyrodniczo-krajobrazowy z początku XIX wieku. Ochroną o randze pomników przyrody objętych jest 5 drzew - robinia akacjowa, 2 wiązy szypułkowe, jesion wyniosły i lipa drobnolistna.

Zabytkowy cmentarz ewangelicki z lat trzydziestych XIX wieku. Na terenie nekropolii znajdują się mogiły niemieckich osadników.

Zabytkowy dwór wzniesiony w latach 1917-1918, projektu Romualda Gutta w stylu „narodowym” nawiązującym do stylistyki dworów barokowych, w formie wydłużonego czterokondygnacyjnego prostokąta.

Zbiorowa mogiła polskich żołnierzy oraz mieszkańców Kwiatkowic poległych w czasie II wojny światowej.

Mogiły zlokalizowane na terenie cmentarza parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Łasku, poświęcone Żołnierzom Września oraz Żołnierzom Polskim Armii „Łódź”, poległym w walkach w Łasku 1939 r.

Mogiła żołnierzy Wojska Polskiego Armii "Łódź", poległych w walce z hitlerowskim najeźdźcą we wrześniu 1939 roku.

Zbiorowa mogiła jedenastu żołnierzy wojsk rosyjskich i niemieckich poległych w listopadzie i grudniu 1914 roku.

Stawy powstałe na skutek eksploatacji wyrobiska gliny wykorzystywanej w miejscowej cegielni. Miejsce chętnie odwiedzane w celu grillowania na świeżym powietrzu i wędkowania w ciszy.

Sześć tysięcy sadzonek modrzewia i kilkaset sadzonek lipy posadzone w 150-tą rocznicę Wydarzeń Styczniowych.